Andrej Tarkovskij
Etoso
Andrej Tarkovskij | |
---|---|
![]() | |
Persona informo | |
Naskonomo | Andrei Arsenyevich Tarkovsky |
Naskiĝo | 4-an de aprilo 1932 en Zavrazhye |
Morto | 29-an de decembro 1986 (54-jaraĝa) en Parizo |
Mortokialo | Pulma kancero ![]() |
Tombo | Rusa tombejo en Sainte-Geneviève-des-Bois ![]() |
Lingvoj | rusa |
Loĝloko | Jurjevec • Moskvo • Parizo |
Ŝtataneco | Sovetunio Francio Italio ![]() |
Alma mater | Institute of Oriental Studies of the Russian Academy of Sciences (en) ![]() Tutrusia Ŝtata Instituto de Kinematografio ![]() |
Memorigilo ![]() | |
Familio | |
Patro | Arseny Tarkovsky (en) ![]() ![]() |
Patrino | Maria Tarkowska (en) ![]() ![]() |
Frat(in)o | Marina Tarkovskaja (en) ![]() ![]() |
Edz(in)o | Larisa Tarkovskaya (en) ![]() Irma Raush (en) ![]() ![]() |
Okupo | |
Okupo | filmreĝisoro filmaktoro teatra reĝisoro reĝisoro biografo filmmuntisto scenaristo aktoro filma scenaristo ![]() |
Verkoj | Solaris Андрей Рублёв The Mirror Stalker Ivan's Childhood Nostalghia The Sacrifice |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e3/Andrei_tarkovsky_stamp_russia_2007.jpg/220px-Andrei_tarkovsky_stamp_russia_2007.jpg)
Andrej Arsenjeviĉ TARKOVSKIJ (ruse Андрей Арсеньевич Тарковский, science transliterumite: Andrej Arsen'evič Tarkovskij; naskiĝis la 4-an de aprilo 1932 in Zavraĵje (ruse Завражье) ĉe Jurjevec, mortis la 29-an de decembro 1986 en Parizo) estis sovetunia reĝisoro.
Biografio
[redakti | redakti fonton]Andrej Tarkovskij estis la filo de la lirikisto Arsenij Tarkovskij.
Andrej Konĉalovskij ekkariere kunlaboris kun li.
Filmoj
[redakti | redakti fonton]- Ivanovo detstvo (Infanaĝo de Ivano; nigre-blanke, 1962)
- Andrej Rubljov (Andrej Rubljov); kolore kaj nigre-blanke, (1964-66)
- Soljaris (Solaris; kolore, 1972) laŭ la romano Solaris de Stanislao Lem, laŭ mallongigita franca versio de la verkisto. Laŭ la romano kaj la filmo de Tarkovskij, Steven Soderbergh kreis pli malfrue propran version.
- Zerkalo (La spegulo; 1974-75); kolore kaj nigre-blanke.
- Stalker (1979), kolore kaj nigre-blanke, libere laŭ parto el la libro de la fratoj Arkadij kaj Boris Strugackij: „Pikniko ĉe vojrando“ kaj laŭ ilia de la romano derivita filma scenaro „Машина желаний“ ("la maŝino de deziroj").
- Nostalgija (1983); kolore kaj nigre-blanke.
- Ĵertva (La ofero; 1985-86); kolore.
Bibliografio
[redakti | redakti fonton]- Dunne, Nathan, ed. (2008), Tarkovsky, Black Dog Publishing, ISBN 1-906155-04-6
- Gianvito, John, ed. (2006), Andrei Tarkovsky: Interviews (Conversations With Filmmakers Series), University Press of Mississippi, ISBN 1-57806-220-9
- Jónsson, Gunnlaugur A.; Óttarsson, Thorkell Á. (2006), Through the Mirror: Reflections on the Films of Andrei Tarkovsky, Cambridge Scholars Press, ISBN 1-904303-11-0
- Johnston, Vida T.; Petrie, Graham (1997), The Films of Andrei Tarkovsky: A Visual Fugue, Indiana Univ. Press, ISBN 0-253-20887-4
- Le Fanu, Mark (1987), The Cinema of Andrei Tarkovsky, British Film Institute, ISBN 0-85170-194-9
- Martin, Sean (2005), Andrei Tarkovsky, Pocket Essentials, ISBN 1-904048-49-8
- Tarkovsky, Andrei (1989), Sculpting in Time, University of Texas Press [2], ISBN 978-0-292-77624-1
- Andreï Tarkovski: Tagebücher: 1970-1986, Cahiers du Cinéma, 1993
- derselbe: Die versiegelte Zeit – Iwans Kindheit als Opfergabe, Cahiers du cinéma, 1989, und Ullstein-Verlag, 1985, ISBN 3-548-35931-0
- Larissa Tarkovski (unter Mitarbeit von Luba Jurgenson): Andreï Tarkowski, Calmann-Lévy, 1998
- Andrej Tarkowskij. Mit Beiträgen von Wolfgang Jacobsen u. a., Reihe Film, Bd. 39, München: Hanser, 1987
- Marina Tarkowskaja: Splitter des Spiegels. Die Familie des Andrej Tarkowski. Berlin: edition ebersbach 2003, ISBN 3-934703-59-3
- Antoine de Baecque: Andrei Tarkowski, Cahiers du cinéma, 1989
- Maja Turowskaja: Andrej Tarkowskij. Film als Poesie, Poesie als Film
- Hans-Dieter Jünger: Kunst der Zeit und des Erinnerns. Andrej Tarkowskijs Konzept des Films
- Kaucic, Gerhard/Anna Lydia Huber: Greenaway, Tarkowskij: Film Schrift. - In: Die Grüne F Abyss. Internationale polylinguale Zeitschrift für Grüne Kultur/Politik. Nr.15a/1993, S. 25ff.
- Marius Schmatloch: Andrej Tarkowskijs Filme in philosophischer Betrachtung
- Dipl. theol. Dietrich Sagert: Der Spiegel als Kinematograph nach Andrej Tarkowskij, disertaĵo, urn:nbn:de:kobv:11-10036006, ca. 0,9 MB, PDF, Philosophische Fakultät III, Humboldt-Univ., Berlin, 2004
- Volltext bei der Deutschen Nationalbibliothek Arkivigite je 2009-06-27 per la retarkivo Wayback Machine